ادبیات و هنر برای جهانی پیوسته‌تر

در هر فرهنگ و هر دوره‌ای، آدم‌ها داستان گفته‌اند: با کلمه و رنگ، با موسیقی و تصویر، روی صحنه و در حرکت. هنر و ادبیات، در هر شکلی، راهی هستند که ما زندگی‌مان را معنا می‌کنیم و این معنا را به یکدیگر می‌سپاریم.

وقتی کسی پا به درون یک داستان می‌گذارد، چه کتابی که می‌خواند، چه نقاشی‌ای که می‌بیند، چه آهنگی که می‌شنود یا نمایشی که تماشا می‌کند، برای لحظه‌ای زندگی‌ای را تجربه می‌کند که از آنِ او نیست. شادی، ترس و آرزوی فردی دیگر را حس می‌کند. همدلی این‌گونه ساخته می‌شود: نه با گفتن این‌که اهمیت بدهیم، بلکه با وقت‌گذراندن، بارها و بارها، در دنیای کسی دیگر.

هنر و ادبیات حاملِ تاریخ ما هم هستند. آن‌ها چیزهایی را که در غیر این صورت گم می‌شوند نگه می‌دارند (صداها، مکان‌ها، لحظه‌ها) و به این صداها امکان می‌دهند که از مرزها، زبان‌ها و نسل‌ها بگذرند. آن‌ها فهمی می‌سازند که سیاست و آمار به تنهایی توان رسیدن به آن را ندارند. به همین دلیل ما باور داریم سرمایه‌گذاری در دسترسی فرهنگی، سرمایه‌گذاری در آینده است.